Bidprentje Nikolaus Görgen
Op 13 juni 2025 kocht ik een bidprentje van Nikolaus Görgen, Ersatz-Reservist bij het 10. Rheinisches Infanterie-Regiment Nr. 161.
Op 13 juni 2025 kocht ik een bidprentje van Nikolaus Görgen, Ersatz-Reservist bij het 10. Rheinisches Infanterie-Regiment Nr. 161.
Ik lees My Bit, een ooggetuigenverslag van een Engels soldaat tijdens de Eerste Wereldoorlog.
Op 17 maart 2025 kocht ik een visitekaartje van “Rohr, Hauptmann im 10. Rheinischen Infanterie-Regiment Nr. 161“. Dit kaartje komt volgens de verkoper “aus einem Offiziersnachlass der Unteroffiziersschule“.
Het heeft er alle schijn van dat het hier gaat om Willy Rohr die in 1912 werd overgeplaatst naar het 161e en werd bevorderd tot Hauptmann.
Het kaartje is voorzien van een in Sütterlinschrift handgeschreven afkorting: “u. A. z. n.“. Dit staat voor “um Abschied zu nehmen“, en was in die dagen een gebruikelijke tekst wanneer men een Visitenkarte achterliet.
Willy Rohr (volledige naam: Willy Martin Ernst Rohr) werd geboren op 19 mei 1877 in Metz en overleed op 8 maart 1930 in Lübeck. Hij was een Pruisische officier die een cruciale rol speelde in de ontwikkeling van nieuwe infanterietactieken tijdens de Eerste Wereldoorlog, met name de zogenaamde “Stoßtrupptaktik” (stormtroeptactiek).
Deze tactieken, gebaseerd op kleine, flexibele eenheden die met snelheid en verrassing vijandelijke linies doorbraken, werden een blauwdruk voor moderne infanterieoorlogvoering. Zijn eenheid werd uitgerust met innovatieve wapens zoals machinegeweren, vlammenwerpers en staalhelmen, en behaalde successen, zoals de herovering van de Hartmannsweilerkopf in december 1915.
Ik lees Vermist boven de Achterhoek.
Ik lees Afgemarcheerd!, over de ontwapening van 13.000 Duitse soldaten in afwachting van hun voettocht naar Duitsland.
Ik lees De adel en de nazi’s, over de collaboratie van de Duitse keizerlijke familie.
Op 9 augustus 2024 bezocht ik het Wight Military and Heritage Museum op het eiland Wight in Engeland. Op het buitenterrein staat een FV3805, één van twee overgebleven prototypes van een zelfrijdend kanon.
A British self-propelled artillery design developed between 1956 and 1960. The first prototype was built in 1957 and is based upon a Centurion hull mounting a 5.5″ Mk III gun facing over the engine.
Development was cancelled in favour of the Abbot project, with only 2 prototypes being completed. These prototypes were later transformed into artillery observation vehicles.
Dit voertuig doet me denken aan de FV4005 die (rijdend) te zien was op Tankfest 2024.
Op 28 juni 2024 bezocht ik Tankfest in Bovington. Na het evenement bezocht ik het Tank museum. Hier staat een Schwere Panzerspähwagen, Sd.Kfz. 234/3.
Op 24 januari 2025 bezocht ik het Deutsches Panzermuseum in Munster. Hier staat een Schwere Panzerspähwagen, Sd.Kfz. 234/4.
Naast deze twee, is er nog één overgebleven Sd.Kfz.234 (US Army Armor and Cavalry Collection).
Op 6 september 2022 kocht ik een militaire pas van Gustav Deimling. Hij diende in de Eerste Wereldoorlog aan Duitse zijde bij het 10. Rheinisches Infanterie-Regiment Nr. 161. De pas bevat een groot aantal aantekeningen.