Over avondklok gesproken. In m’n kleine archiefje vond ik een foto van de nieuwe klok die na de oorlog werd teruggeplaatst in de toren van de Oude Kerk in Putten. Op 12 februari 1943 vorderden de Duitsers de voormalige klok zodat deze omgesmolten kon worden ten behoeve van de oorlogsindustrie.
Bij het schrijven van een nieuw artikel voor “De Graver”, het kwartaalblad van het Puttens Historisch Genootschap, kom ik bij m’n zoektocht de “Bokhorsterbinnensteeg” in Putten tegen. Ik vermoed dat dit nabij de Kloosterweg is, maar kan er helemaal niets over vinden, interessant.
Na wat door graven kom ik tot de ontdekking dat het om de Binnensteeg achter boerderij Bokhorst gaat, en zo werd de “Bokhorsterbinnensteeg” geboren. Weiland “de Biezenkamp” lag aan het einde van de steeg die uitkomt op de tegenwoordige Diermenseweg.
Het klopt precies. In de advertentie wordt de oppervlakte 2.51.10 H.A. genoemd. Als we het rood omcirkelde perceel in de vorige tweet opzoeken op de Kadastrale kaart van 1832, dan vinden we die onder perceelnummer I440 met grootte 2 bunder, 51 roe en 10 el.
Om er een praktisch tintje aan te geven ben ik vanavond naar de “Bokhorsterbinnensteeg” gefietst. Hier kijk je op de Binnensteeg vanaf de Diermenseweg en ergens halverwege.
En hier kijk je op het stuk land dat “de Biezenkamp” wordt genoemd. Het ligt dichtbij de A28 en ondanks dat ademt het hier rust uit. Kieviten, grutto’s, ganzen en andere soorten vogels, prachtig hier zo tussen de weilanden van Putten.
Op 2 maart 2021 schreef “Verhaal van Putten” op Twitter:
Mijn reactie daarop was:
Naast de foto die je in de gelinkte “De Graver” vindt kwam ik nog de volgende foto tegen van “Houdt Goede Moed” van rond 1933.
“Der is heul iezig veul regen evallen de leste poar dagen.” Ik was nieuwsgierig wat dat voor effect op de sprengen zou hebben. Zelfde plek, 6 maanden later, warempel, er staat een laagje water in.
Heel veel moeten we er verder niet van verwachten. Verderop richting de Watervalweg komt het niet verder en staat het al weer droog. Als we niet oppassen raakt dit stuk erfgoed in verval en blijft uiteindelijk alleen een glooiing in het landschap over.
Met de sneeuw op komst is het toch ook weer tijd om een artikel voor het kwartaalblad van het Puttens Historisch Genootschap te schrijven. Onderwerp voor deze keer is Pieter Hendrik Groenevelt, huisarts in Putten van 1915 tot 1939.
Dokter Groenevelt woonde en werkte aan de Dorpsstraat 42 in Putten. Deze woning werd in 1901 door barones van Pallandt aan de gemeente Putten geschonken ten behoeve van een gemeentegeneesheer (boven de ingang, onder de daklijst, zie je nog een esculaap in de gevel).
Tijdens het schrijven van een artikel over de gasfabriek in Putten werd ik er door meerderen op gewezen dat naast de gasfabriek een schuurtje voor noodslachtingen stond. Daar kwam ik de volgende foto’s van tegen. Bron “Beeldbank WO2 – NIOD”.
Op onderstaande foto staan we achter het schuurtje en zie je rechts op de foto nog net een klein stukje van de gashouder (opslagtank voor gas van de gasfabriek).
Zondagmiddag, een mooi moment om de wintereditie van “De Graver” te lezen, een uitgave van het Puttens Historisch Genootschap.
Gemotiveerd door de bijbelquiz van gisteravond lees ik “Uit de geschiedenis van hervormd Putten”.
(de tekening op de voorkant is een bewerking van een pentekening van Abraham de Haen uit 1731 “Dorpsgezicht te Putten”)
In 2019 schreef ik een artikel over “Het Kerkhof rondom de Oude Kerk” en melde daarin vermoeden dat er resten bestaan van de fundering van de kerkhofmuur. Op pag 59 lees ik “Restanten van de fundering van deze muur zijn we tegengekomen op de erfscheiding van ‘De Heerdt'”.
Dat vermoeden destijds kwam nav een gesprek dat ik met mijn oom had. Tijdens graafwerkzaamheden tussen de kerk en ‘De Heerdt’ zag hij destijds iets wat op een fundering leek, maar dan ter hoogte van waar nu ‘De Hertogh’ zit. Mooi dat ik dit nu in een tweede bron tegenkom.
Op 1 december 2020 schreef “Verhaal van Putten” op Twitter:
Mijn reactie daarop was:
Niet te verwarren met de stoomzuivelfabriek (die ook boter produceerde) en die in 1911 aan de Stationsstraat werd gebouwd (en nog bestaat op nummer 28, hoe bijzonder!).
Zie de foto voor een klein kijkje in het interieur. Directeur Malenstein is de tweede persoon links.
Ik lees: “Van naam tot nummer”, een gedenkboek over de razzia van Putten in 1944.
Door