De eerste walvisvaart van de “Willem Barendsz”

Zoals wij verwachtten is zijn beschrijving van de eerste walvisvaart van de Willem Barendsz geen dor relaas van feiten en data geworden, maar een levendige, geestige en interessante beschrijving van deze voor ons land zo belangrijke expeditie naar de Zuidpoolzee.

Een boek over een nationale zaak: een traditie hersteld, Nederland weer onder de walvisjagende naties. Een boek over onze ongebroken volkskracht na zware oorlogsjaren, over de stoere ondernemingsgeest van hen die het initiatief namen en de plannen verwezenlijkten. Maar ook over de mannen die de tocht met hun zwoegen en hun zweet tot een groot succes hebben gemaakt, over het leven van een mannengemeenschap maandenlang opgesloten in het barre Poolgebied.

Als het weerzien daar tussen de moderne nazaten van de zich in notendoppen wagende 17^e eeuwse Nederlanders en de walvissen de verklaring is van de rijke traanoogst, kan het ons dan verwonderen dat tenslotte zo gaarne meeging naar Amsterdam en zich daar heeft laten naturaliseren? Of was ze alleen maar benieuwd naar het land dat de "Willem Barendsz" uitgezonden heeft? Had ze misschien iets willen vertellen, waar ze tenslotte geen kans toe gekregen heeft?

Een boek voor geheel Nederland, hoe het rood-wit-blauw gespannen stond in de felle Poolwind.